Karol Radziszewski, ”Zawsze chciałem”

Malarstwo, wideo, aranżacja przestrzeni

 

Otwarcie: 16 kwietnia 2007

Wystawa: 17 kwietnia - 27 maja 2007

 

kurator: Stach Szabłowski

 

Centrum Sztuki Współczesnej – Zamek Ujazdowski

Aleje Ujazdowskie 6, 00-461 Warszawa

tel. 22 628 12 71

www.csw.art.pl

 

 

 

Na wystawie „Zawsze chciałem” Karol Radziszewski porusza tak różnorodne tematy jak katolicyzm, rodzina, obrazy dewocyjne, AIDS, miłość, homoseksualizm, anarchiczny bunt, analiza wiarygodności malarskiego wizerunku. Kluczem do tego wielowątkowego projektu jest pytanie o tożsamość autora, definiowaną przez tak różne i nierzadko sprzeczne siły jak związki rodzinne, wiara, orientacja seksualna, status artysty i zmienne otoczenie społeczne.

Wielowątkowość wydaje się jednym z kluczowych pojęć określających artystyczną działalność Karola Radziszewskiego. W dorobku dwudziestosiedmioletniego artysty znajdziemy konwencjonalne malarstwo sztalugowe, monumentalne murale, graffiti, filmy wideo, realizacje w przestrzeni publicznej, akcje społeczne, złożone projekty budowane przy użyciu różnych mediów. Radziszewski jest współtwórcą jednej z najważniejszych młodych warszawskich formacji niezależnych Latającej Galerii sz-szu oraz twórcą, wydawcą i redaktorem naczelnym gejowskiego art. zinu DIK Fagazine.

Wielość artystycznych strategii i wszechstronność Radziszewskiego określa również charakter wystawy „Zawsze chciałem” – narracji skonstruowanej jako montaż autonomicznych projektów. Wystawa podzielona jest na cztery przestrzenie: w każdej z nich Radziszewski prezentuje inny projekt i konfrontuje widza z odmienną taktyką artystyczną: od dokumentacji zrealizowanego w domu rodzinnym autora dyplomu, przez analityczny projekt malarski „Ufam tobie” i osobisty, dramatyczny film „+ / - ” aż po premierowe, prowokacyjne przedsięwzięcie zatytułowane „Fag Fighters”. Kluczową rolę odgrywają tu prace na temat środowiska rodzinnego artysty: obrazy, filmy i zapisy działań, których bohaterami, uczestnikami, a nawet współautorami są najbliżsi krewni Karola Radziszewskiego.

Wystawa „Zawsze chciałem” jest, więc wyborem realizacji z różnorodnego dorobku Radziszewskiego – i zarazem projektem autoanalitycznym, rozpisanym na przestrzeń wystawienniczą szkicem do wizerunku własnego artysty. Każda z prezentowanych tu prac jest próbą innego samookreślenia tożsamości autora. W praktyce Radziszewskiego „dzieło” jest nierozerwalnie splecione z biografią i osobą autora, artystyczne projekty wpisane są w sieć jego osobistych, rodzinnych i społecznych relacji; granica między obszarem sztuki, a prywatnością i codziennością ulega zatarciu.

Radziszewski chętnie stosuje strategie artystyczne poza instytucjonalną przestrzenią sztuki, testując przydatność artystycznych procedur i języków w tzw. realu. W tym sensie dla młodego malarza sztuka staje się elementem strategii życiowej. Tytułowe wyrażenie „zawsze chciałem” Karol Radziszewski mógłby rozwinąć: zawsze chciałem być biegłym malarzem, artystą konceptualnym, zawsze chciałem być katolikiem, księdzem, terrorystą, jednostką społecznie pożyteczną i aspołecznym wywrotowcem, osobą prywatną i zmistyfikowaną postacią publiczną. Niektóre z tych tożsamości zostały przez artystę zrealizowane, inne pozostają potencjalnymi możliwościami, jeszcze inne należą do sfery fantazmatów; wszystkie znajdują swoją reprezentację w sztuce.

(Stach Szabłowski)

 

 

 

 

 

Karol Radziszewski

www.karolradziszewski.com

 

Ur. 1980 w Białymstoku. Mieszka i pracuje w Warszawie. W latach 1999-2004 studiował na Wydziale Malarstwa ASP w Warszawie w pracowniach profesorów Jarosława Modzelewskiego i Grzegorza Kowalskiego. Maluje obrazy i murale, rysuje. Autor instalacji, akcji i filmów wideo. Prowadzi bloga z polaroidowymi autoportretami. Współtworzył duet "Ute & Endi". Pomysłodawca i współtwórca Latającej galerii szu szu www.szuszu.art.pl. Założyciel, wydawca i redaktor naczelny magazynu "DIK Fagazine" www.dikfagazine.com. Stypendysta Ministra Kultury (2002, 2006). Laureat głównej nagrody konkursu Samsung Art Master (III edycja) oraz nagrody im. Marcina Kołodyńskiego (2006). Stypendysta Artist-in-Residence, PROGR, Bern, Szwajcaria (2006).

 

Niektóre projekty wchodzące w skład wystawy „Zawsze chciałem”:

 

Projekt DOM - W ramach dyplomu na warszawskiej ASP Radziszewski gruntownie przearanżował swój rodzinny dom w Białymstoku. Ściany pokrył ornamentami, nawiązującymi do wystroju tego wnętrza zapamiętanego z dzieciństwa. Artysta wykonał także ścienny pełnopostaciowy portret swoich rodziców, zaprojektował wystrój pokoju swojego młodszego brata, a poszczególne pomieszczenia ozdobił obrazami na płótnie nawiązującymi do historii rodziny.

Obok projektu DOM na wystawie znajdzie się między innymi portret rodzinny artysty, oraz dwa filmy wideo z udziałem babci Karola Radziszewskiego - staruszki pomagającej wnukowi w realizacji jego projektów.

 

Chwalcie łąki - teledysk, w którym Karol Radziszewski wykonuje w duecie ze swoją babcią tradycyjną pieśń „Chwalcie łąki umajone”

 

Plus/minus - wideo jest dokumentalnym zapisem dwóch tygodni z początku 2005 roku, podczas których

Radziszewski czekał na wyniki swoich badań na obecność wirusa HIV. W momencie rozpoczęcia realizacji filmu, autor nie wiedział jakie będzie zakończenie tej opowieści - happy end czy wyrok. Kolejne fragmenty kręcone były dzień po dniu, na zasadzie wideodziennika. Widz wraz z bohaterem przeżywa, więc strach, zwątpienie, nadzieję i huśtawki nastrojów. Całość zapisu została zrealizowana w mieszkaniu Radziszewskiego, a narracja zbudowana jest z rozmów, jakie artysta prowadził z przyjaciółką przez telefon podczas pełnych napięcia dni oczekiwania. Lęk przed pozytywnym wynikiem testu miesza się z emocjami związanymi z rozpoczynającym się właśnie nowym związkiem uczuciowym artysty, który zwierza się z miłosnych rozterek przyjaciółce.

 

Ufam tobie – obszerny cykl obrazów sztalugowych poświęcony dewocyjnemu wizerunkowi Chrystusa z gorejącym sercem, przedstawieniu Miłosierdzia Bożego zwanego też „Jezu Ufam Tobie”. Ikonografia tego kanonicznego przedstawienia stworzona została na podstawie opisu mistycznej wizji św. siostry Faustyny. Funkcjonujące dziś niezliczone wersje tego popularnego wizerunku znacznie się od siebie nawzajem różnią – relacja św. Faustyny pozostawia pewien margines interpretacyjnej swobody, do tego dochodzą modyfikacje, innowacje i „szumy” wprowadzone przez kolejnych wykonawców. Karol Radziszewski zdokumentował ogromną wariantów przedstawienia „Jezu Ufam Tobie” - od olejnych obrazów wiszących w kościołach, po "święte obrazki" i ulotki xero rozdawane w parafiach. Następnie artysta wykonał wierne malarskie kopie wszystkich odnalezionych wersji mistycznego wizerunku, przenosząc je na płótno z całym "dobrem inwentarza", a więc odtwarzając na przykład specyficzne jakości drukarskie, czy fakturę xerokopii. Ta część wystawy przedstawia Radziszewskiego jako malarza, biegłego technicznie artystę, który "potrafi zrobić wszystko", naśladować dowolną technikę, konwencję, kreować iluzjonistyczne efekty. Artysta rozważa tu problem obiektywności malarstwa, relacji obrazu i słowa (wizerunek powstał przecież na podstawie ustnego opisu) - ale daje również świadectwo swojemu zaangażowaniu religijnemu; Radziszewski jest praktykującym katolikiem, zafascynowanym nie tylko wiarą, lecz także estetycznym i obyczajowym aspektem kultu.

 

Fag Fighters – dokumentacja i spreparowane ślady działań fikcyjnej grupy Fag Fighters - komanda gejowskich anarchistów, chuliganów i aspołecznych wywrotowców w różowych kominiarkach.