> KULTURA
W samym centrum uwagi - CZĘŚĆ PIĄTA
Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski zaprasza
w piątek 17 marca o godz. 19.00 na otwarcie wystaw CZĘŚCI PIĄTEJ sezonu polskiej sztuki współczesnej
W SAMYM CENTRUM UWAGI
Kurator: Jarosław Suchan
Projekt pod honorowym patronatem Prezydenta RP
W skład CZĘŚCI PIĄTEJ projektu < w samym centrum uwagi >,
wchodzą trzy wystawy indywidualne:
CZĘŚĆ 5
Maciej Kurak, W SKRÓCIE, aranżacja przestrzenna
Kurator: Marcin Krasny
Monika Sosnowska, ZMĘCZONY POKÓJ, instalacja w przestrzeni miejskiej -
w witrynie przy Pl. Konstytucji 4 w Warszawie, wernisaż godz. 18.00
Kurator: Ewa Gorządek
Piotr Wyrzykowski, POLOWANIE NA CZŁOWIEKA, instalacja, wideo
Kurator: Ewa Gorządek
Wystawy czynne do 30.04
Galeria 1 i Galeria 2
Na wernisaż wystawy Moniki Sosnowskiej zapraszamy tego samego dnia o godz. 18.00
na Plac Konstytucji 4 (płd-wsch narożnik u wylotu ul. Koszykowej)
W konferencji o godz. 12.00 udział wezmą artyści Maciej Kurak, Monika Sosnowska i Piotr Wyrzykowski oraz kuratorzy wystaw Ewa Gorządek, Marcin Krasny i Jarosław Suchan
w samym centrum uwagi to wielomiesięczny projekt poświęcony polskiej sztuce współczesnej, trwający od listopada 2005 do lipca 2006. Osiem kolejnych części projektu składa się z blisko trzydziestu wystaw indywidualnych, pokazów, projekcji filmowych i akcji publicznych. Uczestniczą w nim artyści, którzy w debiutowali po 1989, obecnie zaś należą do najbardziej aktywnych i kreatywnych postaci polskiej sztuki.
Wątkiem przewodnim piątej odsłony projektu w samym centrum uwagi jest doświadczenie przestrzeni, pojmowanej zarówno
w wymiarze fizycznym, jak i intelektualnym, wyobrażeniowym czy pamięciowym. Od pewnego czasu architektura stanowi istotny punkt odniesienia dla sztuk wizualnych, poprzez odwołania do, wydawałoby się, jej cech konstytutywnych, jak racjonalność, użytkowość, czy podporządkowanie regułom geometrii. Dla trójki prezentowanych artystów - Macieja Kuraka, Moniki Sosnowskiej i Piotra Wyrzykowskiego punktem wyjścia są ustalone, normatywne relacje między formami przestrzeni a ich podmiotowym, jednostkowym odbiorem.
Prace tych artystów przybierają często formę paraarchitektonicznych instalacji, w których istotne staje się indywidualne doświadczenie przestrzeni zakłóconej, poddanej interwencjom i aranżacjom uwypuklającym ukryty potencjał architektury - związany z wymiarem emocjonalnym i psychicznym. Pojawia się pytanie, czym jest lub może stać się architektura i jak wobec niej kształtuje się nasza relacja ze światem. Dla artystów uczestniczących w piątej odsłonie architektura nie jest synonimem racjonalnego, konstruktywnego
i optymistycznego myślenia w modernistycznym duchu. Staje się raczej ekranem dla tego, co przeczuwane, podświadome, związane często z bliżej nieokreślonym zagrożeniem.
Wnętrze stworzone przez Monikę Sosnowską pojawia się nieoczekiwanie w przestrzeni miejskiej Warszawy, w kontekście zwartego stylistycznie kompleksu socrealistycznej zabudowy MDM,
by w pewien sposób ów architektoniczny kontekst naruszyć, stosując nowe reguły, których nie jesteśmy w stanie do końca zrozumieć. Porządek przestrzenny i wizualny zostaje zdekonstruowany, zastąpiony oniryczną scenerią, powstałą jednak w wyniku rzeźbiarskiego, czy wręcz dizajnerskiego potraktowania architektonicznej formy.
Piotr Wyrzykowski przywołuje z kolei obraz architektury kijowskiego metra, oderwanej niejako od przypisanej jej funkcji
i sprowadzonej do formy nieprzyjaznego, podziemnego świata, bliskiego fikcyjnym krajobrazom filmowym czy komputerowym, którego siła i potencjał niesamowitości tkwi jednak właśnie w realnym istnieniu.
Maciej Kurak podejmuje natomiast grę z potencjalnymi oczekiwaniami publiczności, związanymi z przebywaniem
i wykorzystywaniem przestrzeni galeryjnej - doprowadzając
w ironiczny sposób do absurdalnego (a)funkcjonalizmu architektury
i instytucji.
Odwołując się do relacji doświadczenia zmysłowego i emocjonalnego, poddając modyfikacjom przyzwyczajenia i normy artyści podejmują dialog z architekturą jako formą konstrukcji rzeczywistości. Zakłócenia i nieregularności powodują nie tylko konieczność redefinicji i renegocjacji kształtu świata zewnętrznego, ale przede wszystkim statusu nas samych.
Projekt dofinansowany przez Instytut im. Adama Mickiewicza
w ramach Programu Operacyjnego ZNAKI CZASU
Wyłączny sponsor technologiczny: SAMSUNG
Sponsor: KNAUF, NOBILES, KLER
Patronat medialny:
TVP2, Gazeta Wyborcza, Metro, AMS, gazeta.pl, The Warsaw Voice, Przekrój, Warsaw Insider, Exclusiv, Aktivist, Między Nami Café, EMPiK
